در مقام نیستی پی برده ای

جانب معبود رو آورده ای

اول از هستی خود بگذشته ای

در طلب با خون دل آغشته ای

خویش را ذاتی عجب نشمرده ای

رفته بیرون تو ز پندار و غرور

نیستی از خودستائی بیحضور