گشته ای تو با موحد همنشین

خویش را ذاتی عجب نشمرده ای

رفته بیرون تو ز پندار و غرور

نیستی از خودستائی بیحضور

بر تو گردد کشف اسرار یقین

خود تو باشی مصحف آیات غیب

جلوه گر گردی تودر مرآت غیب