کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 117

جوهر انسان رخ نیکو بود

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 114

    تا بگیرد در ولایت شهر خود

    #
  2. 115

    شهر ما را نام باشد علم دوست

    #
  3. 116

    علم یار ما چو روی او نکوست

    #
  4. 117

    جوهر انسان رخ نیکو بود

    انتخاب‌شده
  5. 118

    هرکه نیکو روست انسان او بود

    #
  6. 119

    روی نیکو باطن روشن بود

    #
  7. 120

    خود بهشت دانشش گلشن بود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 117 از «تمثیل احوال آنهائی که بهر چه توجه پذیرند، رنگ آن گیرند و برای صورت میرند» است.