روی نیکو باطن روشن بود

علم یار ما چو روی او نکوست

جوهر انسان رخ نیکو بود

هرکه نیکو روست انسان او بود

خود بهشت دانشش گلشن بود

اصل معنی دوری خلقان بود

هرکه جست از مردمان انسان بود