کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 122

هرکه جست از مردمان انسان بود

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 119

    روی نیکو باطن روشن بود

    #
  2. 120

    خود بهشت دانشش گلشن بود

    #
  3. 121

    اصل معنی دوری خلقان بود

    #
  4. 122

    هرکه جست از مردمان انسان بود

    انتخاب‌شده
  5. 123

    دوری خلقان ترا واصل کند

    #
  6. 124

    نور عرفان در دلت حاصل کند

    #
  7. 125

    دور از خلقان ببینی دوست را

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 122 از «تمثیل احوال آنهائی که بهر چه توجه پذیرند، رنگ آن گیرند و برای صورت میرند» است.