دست ماندست از دعا بر آسمان

میزند چرخ آسمان از شوق این

مینگنجد در همه روی زمین

از پی گردت زمین را هر زمان

مهر از بهر سگ کویت ز شرم

شد ز رنگ و گرده آورد گرم

مه که در اول چونعلی زاتش است