ز ارزوی قطره دیگر بمیر

تو مباش آخر چنان کز جرعه

ره به پهلو میروی چون رقعه

هفت دریا نوش کن پس در زحیر

تشنه او میر گر تو زنده

خاک این درباش اگر تو بنده

کاسه چندین ملیس ای بوالعجب