لاجرم خود را جنب افکندهام

چون ترا محیی مطلق دیدهام

خویشتن کشتن محقق دیدهام

چشم بر صد بحر حب افکندهام

تو معزی و دلیل آوردهام

خویش را پیشت ذلیل آوردهام

گشتم از دریای فضلت باخبر