گشتم از دریای فضلت باخبر

لاجرم خود را جنب افکندهام

تو معزی و دلیل آوردهام

خویش را پیشت ذلیل آوردهام

آمدم دستی تهی تشنه جگر

دیدهام آب حیاتت عالمی

می بمیرم ز آرزوی شبنمی