جد وی کز وی دو عالم بود پر

همچو خورشیدی همه چشم و چراغ

در مروت چون جهان پرپیچ دید

خواست تا جمله ببخشد هیچ دید

ساختی خود را برای او شتر

در نمازش بر کتف بنشاندی

قره العین نمازش خواندی