ساختی خود را برای او شتر

در مروت چون جهان پرپیچ دید

خواست تا جمله ببخشد هیچ دید

جد وی کز وی دو عالم بود پر

در نمازش بر کتف بنشاندی

قره العین نمازش خواندی

این چنین عالی اب و جد کان اوست