مصرع نخست · شماره 129عز چیست از نیک خود گردیدنستشاعرعطاراثرفی الصفاتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.126خویش را چون سایه بیجان دیدنست#127ذل چیست از نفس پاک افتادنست#128زیر پای سگ چو خاک افتادنست#129عز چیست از نیک خود گردیدنستانتخابشده130در معز خویش خود را دیدنست#131صدق چیست در راستی به بودنست#132در کمانی سر بسر زه بودنست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 129 از «فی الصفات» است.سطر پیشینزیر پای سگ چو خاک افتادنست→سطر بعدیدر معز خویش خود را دیدنست←