از قفا خوردن ببین چون خستهام

چون بخورد آن چوب بگشاد او زفان

گفت هارون را که ای شاه جهان

یک زمان کاین جایگه بنشستهام

تو که اینجا کرده عمری نشست

بس که یک یک بند خواهندت شکست

یک نفس را من بخوردم آن خویش