رخت میکردند پنهان هرکسی

وقت غز خلقی بجان درمانده

هر کسی دستی ز جان افشانده

پیشوایان گم شده در هر پسی

رفت آن دیوانه بر بام بلند

ژنده را در سر چوبی فکند