چوب گردانید گرد سر بسی

پیشوایان گم شده در هر پسی

رفت آن دیوانه بر بام بلند

ژنده را در سر چوبی فکند

مینیندیشید یک جو از کسی

گفت ای دیوانگی من بینوا

دارم از بر چنین روزی ترا