تا کنم بر روی خاکستر نشست

آن یکی دیوانه میگفت زار

کز همه عالم مرا اینست کار

خاک میریزم بسر از هر دو دست

هم پلاسی را بگردن افکنم

هم کنب را بر میان محکم کنم