وز خجالت در عرق گم گشتهام

گفت آخر من کیم سرگشته

خشک لب تر دامنی آغشته

ای عجب در تشنگی آغشتهام

بر جگر آبم نماند ازدلنواز

همچو ماهی ماندهام در خشک باز

تو نمیدانی که با این کار و بار