بر جگر آبم نماند ازدلنواز

خشک لب تر دامنی آغشته

ای عجب در تشنگی آغشتهام

وز خجالت در عرق گم گشتهام

همچو ماهی ماندهام در خشک باز

تو نمیدانی که با این کار و بار

ماهیان بر من همی گریند زار