یک زمان زانجا بخود آیند باز

چون کند تشریف رویت آشکار

چل هزاران ساله بدهد بر دوام

خاصگان قرب خود را بار عام

در نیاز افتند خو کرده بناز

زان همی گریم که با خویشم دهند

یک نفس در دیده خویشم نهند