گشت بیمغزی خویشش آشکار

پس میان هر دو تن قسمت کنم

جوز بشکست و تهی آمد میانش

برگسست آنجایگه آهی ز جانش

اشک میبارید و میشد بیقرار

هاتفی گفتش که ای شوریده جان

گر تو قسامی هلا قسمت کن آن