نازنین چون این سخن بشنود ازو

چل صباح از دست قدرت میسرشت

بعد از آن گفتا دل مومن مدام

هست در انگشت حق کرده مقام

زاتش جانش برآمد دود ازو

گفت بیچاره چه سازد آدمی

یا دلست او یا گلست او از زمی