مادرش را چون بنسپردی بمرد

برگرفت او را عمر زانجایگاه

هاتفیش آواز داد از پیشگاه

کانچه بسپردی بحق با تو سپرد

عصمت حق گر نباشد دسترس

خلق در عصمت نماند یک نفس