آمدم کز کودکان بازم خری

گفت ای مدبر که داد اینجات راه

گفت بود از دیده من خون چکان

زانکه سنگم میزدند این کودکان

خود تو صد باره ز من عاجزتری

چون ترا در پیش باید چند کس

تا ز رویت باز میراند مگس