تا ز رویت باز میراند مگس

آمدم کز کودکان بازم خری

خود تو صد باره ز من عاجزتری

چون ترا در پیش باید چند کس

کودکان را چون زمن داری تو باز

سرنگونی تو بحق نه سرفراز

تو نه میری اسیری دایمی