ز نامه فزون ز آنک بودیش یاد

همی بود او را نماینده راه

هران در که ازنامه بو خواندی

همه روز بر دل همی راندی

ز برخواندی نیز تا بامداد

همی بود شادان دل و تن درست

بدانش همی جان روشن بشست