بدانش همی جان روشن بشست

ز نامه فزون ز آنک بودیش یاد

ز برخواندی نیز تا بامداد

همی بود شادان دل و تن درست

چو زو نامه رفتی بشاه جهان

دری از کلیله نبشتی نهان

بدین چاره تا نامه هندوان