دل موبدان داشت و رای کیان

ورا پهلوانی همی خواندند

چو مامون روشن روان تازه کرد

خور روز بر دیگر اندازه کرد

ببسته بهر دانشی بر میان

کلیله به تازی شد از پهلوی

بدین سان که اکنون همی بشنوی