ببسته بهر دانشی بر میان

چو مامون روشن روان تازه کرد

خور روز بر دیگر اندازه کرد

دل موبدان داشت و رای کیان

کلیله به تازی شد از پهلوی

بدین سان که اکنون همی بشنوی

بتازی همی بود تا گاه نصر