سوی او دزدیده مینگریستی

مست بود از عشق کلی مست شد

همچنان با ژنده مست و خراب

بادلی پر آتش و چشمی پر آب

خود کجا دیدیش چون بگریستی

دختر آمد پیش او جامی بدست

جانش را میزد چو در پیشش نشست