تاچرا تو بادتک تازی براه

شاه گفتش ای غلام نیک خواه

از چه پیدا شد چو باران اشک تو

گفت چون پنهان نماند از رشک تو

از پی چیزی که بگریزد ز شاه

چون توئی خواهنده این بینوا

واو ز تو بگریزد این نبود روا