از پی چیزی که بگریزد ز شاه

از چه پیدا شد چو باران اشک تو

گفت چون پنهان نماند از رشک تو

تاچرا تو بادتک تازی براه

چون توئی خواهنده این بینوا

واو ز تو بگریزد این نبود روا

گفت اسب اندر عقب زان تازمش