چارصد رخنه بشد آندم پدید

زانکه در بسته است ماهم هالکان

پس اشارت کرد آن مرد صفا

رخنه ها شد اندر آن دیوارها

هر یکی از رخنه بیرون دوید

چونکه زندانبان بدید آن حال و کار

پیشش آمد آنگهی بگریست زار