تو کجا دانی که هستی بی نشان

تو به بند صورتی درمانده

کی چنین تو حرف احمد خوانده

من رآنی گفت احمد در بیان

لی مع الله گفت احمد از صفا

تو کجا دانی که هستی بی وفا

نحن اقرب گفت رب ذوالجلال