پس برون آمد از آنجا همچو باد

عقل تو از راه معنی در شکیست

چونکه بشنید این سخن از وی جنید

در دلش افتاد زو صد گونه قید

رفت اندر خلوت خود سر نهاد

خواجمان آن دم فغان برداشتند

از جنید پاک فتوی خواستند