رحم کرد آن ساعت آن شیخ کبار

خود ز هیبت رفت او آنجا ز هوش

شیخ چون دیدش که بی طاقت شده

بس ضعیف افتاده و بی خود شده

بازش آورد از ضعیفی ونزار

بار دیگر چون به حال آمد حسن

گفت ای خاص خدای ذوالمنن