می بپرسید آن زمان از کاروان

سر برهنه پا برهنه شد برون

از دلش می رفت آن دم موج خون

هر که را می دید او از مردمان

هاتفش گفتا که ای جان پدر

قافله رفت و تو بودی بیخبر

بشنو این احوال از من ای فقیر