سر برهنه پا برهنه شد برون

چون بدید آن را و شد اندر گداز

یادش آمد آن زمان از قافله

در دلش افتاد آن دم ولوله

از دلش می رفت آن دم موج خون

هر که را می دید او از مردمان

می بپرسید آن زمان از کاروان