از زبان مرغکی بس مختصر

از قضا را می گذشت آنجا صبا

تا رود سوی گلستان صفا

ناله بشنید هنگام سفر

رفت پیشش گفت کین فریاد چیست

این همه شوریدگی از بهر کیست

تو چه مرغی نام خود برگوی راست