تو مگو آنجا که من گردم خجل

گوئیا از عجز میرانم سخن

ورنه کی باشد حدیث ما محن

گر چه می گویم سخن از درد دل

گفته آزرده دل باشد درشت

بی لگد نبود بدان پا دار مشت

چون بیاوردی ازو پیشم خبر