مصرع دوم · شماره 24روز چندی ناله و فریاد کردشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.21هر که آنجا بود از پیر و جوان#22هر کسی گشتند از سوئی روان#23ماند بلبل با دلی پر داغ و درد#24روز چندی ناله و فریاد کردانتخابشده25در فراق یار خود جان را بداد#26رفت سوی عالم معنی چو باد#27ما دگر خواهیم رفت از این جهان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 24 از «حکایت» است.سطر پیشینماند بلبل با دلی پر داغ و درد→سطر بعدیدر فراق یار خود جان را بداد←