مصرع نخست · شماره 25در فراق یار خود جان را بدادشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.22هر کسی گشتند از سوئی روان#23ماند بلبل با دلی پر داغ و درد#24روز چندی ناله و فریاد کرد#25در فراق یار خود جان را بدادانتخابشده26رفت سوی عالم معنی چو باد#27ما دگر خواهیم رفت از این جهان#28کس نماند در زمانه جاودان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 25 از «حکایت» است.سطر پیشینروز چندی ناله و فریاد کرد→سطر بعدیرفت سوی عالم معنی چو باد←