در دل و پایش فرو رفته بگرد

از پس پرده ترا جویان شده

اوفتاده در ره و حیران شده

کوه را کوه غم و اندوه و درد

میرند هر لحظه بحر از شوق جوش

تا کند در وصالت را بگوش

هر شجر کان از زمین آید برون