گفتم از بهر خدا کارم بساز

پیر آمد هم مرا بگشود زود

جان من زان جان خود آگه نبود

در قدم افتادم او را بر نیاز

چاره کن کار این افتاده را

تا شوم حالی زغم آزاده را

گفت ای شاه بزرگ نامور