چاره کن کار این افتاده را

جان من زان جان خود آگه نبود

در قدم افتادم او را بر نیاز

گفتم از بهر خدا کارم بساز

تا شوم حالی زغم آزاده را

گفت ای شاه بزرگ نامور

کار عالم هست پر خوف و خطر