پیش آن قوم آنگهی شادان نشست

شربتی ز آنجایگه عیسی بخورد

چشم جان زان آب معنی تازه کرد

شکر حق کرد و برو مالید دست

جمله بنشستند اندر پیش کوه

کرد عیسی روی سوی آن گروه

گفت ای خلقان ز دل باری دگر