گر ز شاه آمد ترا دری بدست

از یقین در او آگه شوند

گر ترا شه در دهد زین بحر راز

وارهی یکسر ز زهر و قهر باز

جهد کن تا ندهیش آسان ز دست

چون شود گم آنگهی از دست تو

غم بود پیوسته هم پیوست تو