مصرع دوم · شماره 140غم بود پیوسته هم پیوست توشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.137گر ز شاه آمد ترا دری بدست#138جهد کن تا ندهیش آسان ز دست#139چون شود گم آنگهی از دست تو#140غم بود پیوسته هم پیوست توانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 140 از «حکایت» است.سطر پیشینچون شود گم آنگهی از دست تو→
شاعرعطارشاعرعطارشاعرعطارشاعرعطار