هر که آن در باز یابد مرو را

با که گویم این زمان من گفتگو

شه مرا در داد از من فوت شد

جان من زین درد اندر موت شد

بدهمش گنجی در آنجا بی بها

عاقلی گفتش که تو شوریده

تو مگر در خواب گنجی دیده