مصرع دوم · شماره 82هر دو عالم را فراموشت مکنشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.79در او چون باز دیدی دار گوش#80بعد از آن آن در شود حلقه بگوش#81حلقه آن در تو در گوشت مکن#82هر دو عالم را فراموشت مکنانتخابشده83شاه چون دری ترا بخشیده بود#84بر امیدی بی بها بخشیده بود#85قیمت درش عیان نشناختی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 82 از «حکایت» است.سطر پیشینحلقه آن در تو در گوشت مکن→سطر بعدیشاه چون دری ترا بخشیده بود←
شاعرعطارشاعرعطارشاعرعطارشاعرعطار