مصرع نخست · شماره 85قیمت درش عیان نشناختیشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.82هر دو عالم را فراموشت مکن#83شاه چون دری ترا بخشیده بود#84بر امیدی بی بها بخشیده بود#85قیمت درش عیان نشناختیانتخابشده86عاقبت از دست خود انداختی#87هم بخواهی در راه در بحر او#88در میان راه آن دریا مجو#دربارهٔ این سطرسطر شماره 85 از «حکایت» است.سطر پیشینبر امیدی بی بها بخشیده بود→سطر بعدیعاقبت از دست خود انداختی←